9 Kasım 2012 Cuma
ÇEKİLİŞ
Biricik komşum çekiliş düzenlemiş:)) Katılmasam olmaz demi ;) Hu Hu bende geldim komşucuğum.... Bende katılmak isterim derseniz buyurun sizide buraya alalım kırmızı evin cadısı hediye çekilişi.
♥♥ 6 AYLIĞIM♥♥
Artık bilmiş bir kız çocuğum var :) Kendileri artık neyi isteyip istemediğini bilirler... Ağlamaklı bir ses tonuyla benimle kavga bile ediyor benim bal kızım :) Artık naz yapmayı, kendini sevdirmeyi , cilvelenmeyi, oyunu öğreniyor. Öyle şeker bişey ki canı isterse kıkırdıyor canı isterse emiyor. Herşey İpek hanımın keyfine kalmış durumda.
Bu ay kilomuz yaklaşık 7.500 gr. Yaklaşık diyorum çünkü tartıda ağlamak ve tepinmekle meşgul ki tam kilosunu öğrenemiyoruz yine. Boyu 66 cm ve baş çevremizde 43.6 cm. Her zaman ki gibi krize girmiş gibi ağlaığı için doktorumuzla tam olarak konuşamıyoruz. Soruların çoğunu unutmuş ve sorulan soruların cevabını yarım yamalak almış bir şekilde evimize geri dönüyoruz.Bu ay birde göz muayenesi için göz doktorunun yolunu tuttuk. Ben nasıl olucak İpek yine ağlarsa işimiz zor diye düşünürken hiçde korktuğum gibi olmadı. Tüm muayene hep renkli oyuncaklarla ve uzakdan ölçümlerle geçtiği için sorun yaşamadık. Sadece ilaçlı muayene için iki kere göz damlası damlatıldı ve İpek de biraz ağladı ama Allah dan kısa sürdü. Ayrıca ağlamasıda normal sanırım çünkü gözü yakan bir damlaymış kendileri. Ufak bir sorunumuz çıktı ölçümlerde ve 4 ay sonra tekrar kontrole gitmemiz gerekiyor. İnşallah bir sonra ki kontrole sorun ortadan kalkmış olur. Birde kollarında ayaklarında boynunda kızarıklar oluştu kızımın. Bir müddet sonrada kabuk bağladı ve kıpkırmızı oldular. Tekrar doktor yollarına düştük ve dermatoloğa gittik. Egzama olduğunu söyledi ve kortizonlu krem verdi. Açıkcası kremi kullanmak pek içimden gelmesede geçmesi için kullandık fakat kremi bırakınca tekrarladı. Şimdi kortizonsuz bir tedevi için başka bir doktora daha gidicez. Ama kime sorsam herkes bizdede oldu artık tüm bebeklerde oluyor cevabını aldım. Hiç bir bebek hasta olmasın anneler üzülmesin :)
Ek gıda olayı tam gaz devam ediyor. Artık kahvaltı yapmaya başladık. Az tuzsuz peynir, yumurta, pekmez, meyve ve bebe bisküvisi ile bir karışım hazırlıyorum. Aslında tek tek vermemi önerdi doktorumuz ama ben şimdilik karışım yapıyorum. Tatlarınıda öğrensin diyede tek tek de tattırıyorum.
Gezmelere gelince ev gezmelerini pek sevmiyor. Kalabalıkdan hoşlanmıyor ve halen azda olsa yabancılama huyu devam ediyor. Arabasıyla park bahçe gezmelerini seviyor. Çoğu vaktimizi baş başa el ele geçiriyoruz. Bu ay itibariyle ücretsiz iznim başladı. Artık bende bir ev hanımıyım.
Uyuması için yine ayağımda sallıyorum. Bu ay çok huzursuz uyuyor bal kızım. Sürekli uyanıyor ve ağlıyor. Tekrar başa döndük sanırım. Uykusuz geceler çok fena sersem gibiyim. Dişlerimiz henüz çıkmadı ama çok fena kaşınıyorlar ve kızımı çok rahatsız ediyorlar. Uyku sorunumuzda sanırım bundan ileri geliyor. Tek duamız bir an önce ağrısız sızısız Pıt Pıt dişlerinin çıkması...Altını almak artık iyice zorlaştı resmen kaçıyor kıpır kıpır...(Bu arada '6 aylığım' yazısını yine 1 hafta geç yazıyorum... Yoğurt yememek için mücadele ettiği püskürterek heryerimizi yoğurt yaptığı bir an... )
Şimdilik hoşçakalın...
Şimdilik hoşçakalın...
4 Kasım 2012 Pazar
ALIŞVERİŞ ZAMANI
Alışveriş tutkusu sanırım herkesin içinde az yada çok bulunmakta. Bende alışverişi fazlasıyla seven biri olarak artık eskisi kadar mağaza gezemiyorum. Mağlum minik prensesimiz buna pek izin vermiyor. Bende alışverişe ben gidemezsem o bana gelsin diyerek internet alışverişlerine başladım. Aslında pek internet alışverişi sevmeyen biriyim. Sadece ekrandan görerek karar veremiyorum. Şöyle elime almam, incelemem evirip çevirmem gerek ama hem vakit bulamadığımdan hemde pratikliğinden yavaş yavaş keyif almaya başlamadım desem yalan olur.İşte kendimi kaptırıp aldıklarım...
Beyaz olan sistem ise kızımın kapılara parmakları sıkışmasın diye aldığım kapı sabitleyici. Benimde ihtiyacım var derseniz buyurun inceleyein kapı sabitleyici... Tavsiye edermiyim şimdilik hayır. Çünkü henüz babamız kapılara monte etmedi. Ne zaman ipek hanım apalar yada yürür işte o zaman yapar sanırım kendileri :)))
Yoğurt makinası bir arkadaşımın bebek görme hediyesi. Klasik hediyelerden farklı olsun istedim. Laf aramamızda senin var mı diye sorarsanız' Benim yok'. Klasik anne yöntemi ile kızıma günlük yoğurt mayalamaktayım. Umarım kendileri hediyemi beğenirler :))
Bütün bunları tek bir siteden e-bebek den aldım.İlgilenenlere tavsiye edebilirim. Sadece 2 gün içinde hepsi eksiksiz ve düzenli bir şekilde elimdeydi.
Şimdilik hoşçakalın...
25 Ekim 2012 Perşembe
İYİ BAYRAMLAR
Zaman hızla akıp giderken kızımla geçirdiğimiz 4. bayram olucak bu bayram. İlk iki bayramda henüz doğmamıştı bal kızım ve içimde büyümekdeydi.Şimdi ise neredeyse el öpüp şeker toplayacak :)))
Herkese sevdikleriyle beraber sağlıklı, mutlu, huzurlu bayramlar...
21 Ekim 2012 Pazar
GEÇ KALDIM AMA UCUNDAN YAKALADIM...♥ 5 AYLIĞIM ♥
Bu ayki kızımın gelişim yazısını her zaman ki gibi geç kalarak yazıyorum. Ya zaman çok hızlı ben yetişemiyorum yada ben çok yavaşım vaktinde yazamıyorum. Bu ayki kontrolümüz için daima gittiğimiz doktorumuza gitmedik. Evimize uzak olduğu için daha yakın bir hastaneye gitmeye karar verdim ayrıca farklı bir doktorunda kontrol etmesini istiyordum. Kilomuz 6780 gr boyumuz 63 cm ve baş çevremizde 42,6 cm olmuş. Bu ay sadece 500 gr almışız ve boyumuz hiç uzamamış.Yeni doktorumuz bu 5 aylık süreçte kilo alımımızı yeterli bulmadı ve idrar kültürü ve tahlili istedi önlem olsun diye. İlk defa idrar tahlili vericeğimiz için tecrübesiz anne olan bendeniz hemşireninde yardımıyla poşeti takarak beklemeye başladık. Normalde uyumayan kızım bu süre zarfında uyumak için benimle resmen savaştı ve bense bu arada emsin, mama yesin ki biran önce tahlili verelim derdinde İpek hanımı uytmamak için savaştım. Sonuç olarak savaşı ben kazandım ve yarım saatin sonunda ilk seferde tahlili vermeyi başardık. Sonucumuz temiz çıktı Allah tanda başka bir stresten kurtulmuş olduk. Ek gıdaya geçmeye günde bir kerede mama vermeye karar verdik doktorumuzla. Günde bir öğün yoğurt bir öğünde meyve püresi şeklinde başladım.Şu ana kadar pek sorun yaşamadım. Keyfimiz yoksa ağzımızı açmıyoruz ve puflayarak yiyecekleri püskürtüyoruz. Şimdilik püskürtmesi çok hoşuma gidiyor. Çok sevimli oluyor ama etraf ve üstümüz battığı için ve alışmasından da korkmuyor değilim. Ayrıca biz yemek yerken kızımda mama sandalyesinde bize eşlik ediyor. Kısa süre sonra sıkılıp ağlamaya başlasada... Bu ayki aşımız ateş yaptı kızımda. Gece ateşimiz 38.3 e kadar çıktı. İyi ki annemlerde kalmışız kızımla. Annemin tecrübesiyle ateşimiz kısa sürede düştü ve tekrar uykuya daldı prensesim.Ayrıca ilk dafa bilinçli bir şekilde ellerini kullanmaya başladı. Ateşli geçirdiği gecenin sabahında annanesinin süslü taşlı avizelerine uzanarak onları tutmak istedi İpek kızım benim.
Bu ay işe gitmem gerekti ve ilk ayrılıklarımız başladı malesef :(( Allah tan kısa süreliğine işe gitmem gerekiyor. 1 Kasım tarihinden itibaren ücretsiz izne ayrılıyorum.Kızımın en güzel ve en özel anlarını kaçırmaya gönlüm razı gelmedi ve eşimle böyle bir kakar aldık.İşe gittiğim zamanlarda da annem geldi İpek 'e bakmak için. İyi ki annem varda gözüm arkada kalmadı. Kızımı evde bırakıp işe gitmek çok zor oldu. Kızım içinde aynı şekilde zordu sanırım. Sürekli el ele baş başa olduğumuz için yokluğumu fazlasıyla hissetti benim bal kızım. İşten döndüğümde ki sevincini görmeniz lazım nasıl mutlu, heyecanlı resmen gözlerinin içi parlıyordu. Ellerimi yıkayıp alana kadar bile sabretmedi hemen kucağıma gelmek için çırpındı. Bu arada hani derler ya kızlar babalarına daha düşkündürler diye sanırım gerçek. Kızım şimdiden babasına ayrı sevgi gösterilerinde bulunuyor. Gülücükler çığlıklar nazlar havada uçuşuyor :))) Uyku faslımıza gelince ayakta sallamaya devam.Ellerini tutmazsam eger memesiyle oynamaktan uykuya dalamıyor. Favori ninlimize gelince buyurun sizde dinleyin...
Şimdilik hoşçakalın... Sevgiler
13 Ekim 2012 Cumartesi
BU ARALAR
Bu aralar karmakarışığım günler hızla geçiyor ve ben hızına yetişemiyorum. Aslında herşey aynı rutininde devam ediyor uyu, uyan İpek le ilgilen evi topla, yemek yap...Ama bu tek düzelikte bile zaman çok hızlı. Bu günlerde kısa bir süreliğinede olsa işe geri döndüm. Tüm izinlerim ve raporlarım bitince ücretsiz izin dilekçesi vermek için kısa bir süreliğine çalışmam gerekti. Bu süre zarfında bile kızımı bırakmak çok zor geldi.Allah tan annem baktıda gözüm hiç arkada kalmadı. Çalışan anne olmak gerçekten zor. En güzel anlarını kaçırmak, mis kokusunu özlemek... Bedenen işte olsam bile aklım hep kızımdaydı.Neyse işe geri dönmem için tekrardan önümde koca bir sene var. Tabi hızla geçip gitmezse...
Birkaç gündür çok fena gribim yatak döşek durumları. İpek'le buluşmalarımız sadece emzirmek için onun dışında ya babasında yada annanesinde. Bense ayrı odalarda aman kızıma geçmesin o hasta olmasın derdindeyim.Yüzümde maske ile dolaşıyorum ve öpüp koklayamıyorum. Resmen profilo reklamındaki anne gibiyim kendimden koruyorum kızımı. Bu koruma faslındada evde bir dağınıklık ya ben oturma odasında yatıyorum kızımla babası yatak odasında yada babamız oturma odasında kızım kendi odasında bende yatak odasında...Köşe kapmaca oynuyoruz resmen. Bu arada kızım ilk defa kendi odasında uyudu. Umarım bir daha grip olmamda kızıma hasret kalmam :))
Sevgiler...
Sevgiler...
11 Eylül 2012 Salı
4 AYLIĞIM
Bu ayki gelişim hikayemi ben anlatmak istedim ve annemin bloguna el koydum :)) Öncelikle bu ayın 3 haftasını tatilde geçirdiğimiz için yeni yerler yeni yüzler keşfettim. Tam tamına 8 saat süren ilk uzun yolculuğumu yaptım.Her zaman ki gibi emmek için uyandım ama annemde ayrı bir heyecan sezinledim.Karnım doyup yatağıma yatmayı beklerken annem üstümü giydirdi dışarı çıkarmak için hazırladı .Sonra babamı uyandırdı. O ara uyuyakalmışım ben ne kadar zaman geçti bilemiyorum tabi.Bir gözümü açtım asansördeyiz.Anneme öyle şaşkın ve tatlı bakmışım ki annem beni öpmeye koklamaya doyamadı. Gecenin dördünde dışarı çıkınca tabi biraz uykum açıldı ve Polatlı tabelasına kadar uyumadım ve annemde eyvah ya uyumazsa hiç telaşları başlamıştı ki uyuya kalmışım. Yarı uyuyarak yarı uyanarak bir yolculuk gerçekleştirdim.İlk kez kalabalık bir yerde konakladım. Sonradan öğrendim meğer adına otel deniyormuş :))) İlk kez denizle tanıştım ayaklarımı soktular yavaştan ama ben öyle bir agladım ki hemen geri çıkardılar.Soğuk sudan pek hoşlanmadım banyo yaptığım su kadar sıcak olsaydı emin olun hiç çıkmadan oynardım.Otelden sonra Arda abim ve Azra ablamlara gittik birde onlarda kaldık.Kuzenlerimi çok sevdim benimle oynamak istediler ah biraz daha büyüsem neler oynardık ama sabredin hızla büyüyorum az kaldı oyunlara karışmama :)) Annanemlerin yazlığınada gittim hemde kuzenlerimle beraber. İlk bayramımı annanemlerle geçirdim. Bana çok güzel cici elbisler almış hem annanem hemde biricik teyzem. Ayrıca bayram harçlığıda verdiler. Annemde benim için Ankara ya dönünce harçlıklarımla mama sandalyesi aldı.Yazlıktaki tatil boyunca annemle buluşmalarımız genelde karnım acıkınca gerçekleşti. Onun dışında sürekli kucaktan kucağa gittim gezdim dolaştım. Laf aramızda annem asıl tatili burda yapabildi çünkü beni seven , özleyen çok kişi olunca annemin kollarına fazla gidememdim ve annemde bolca dinlendi. Bu aralar el becerilerimin geliştiğinden bahsediyor annem herkese mememi kendim ağzıma sokup çıkarabiliyormuşum mesela çıngırağımıda tutabiliyorum tabi henüz uzanıp alamasamda annem elime verince tutup hemen ağzıma alıyorum. Sormayın bu aralar çok fazla salyam akıyor tutamıyorum salyalarımı tabi annem üstüm ıslanmasın diye önlükler takıyor.Dişlerim çıkıcakmış onun verdiği huzursuzluk var üstümde bu aralar.Öyle bir anda da çıkmıyor bu yaramaz dişler epey uzun sürüyormuş.
Tatilimiz bitip Ankara ya dönerken birde Eskişehirde halamları ziyarte ettik. Ordada keyfim yerindeydi.Ama artık hem annem hemde ben evimizi özledik ve tatile son verdik.Sonunda evimize kavuştuk. Yatağımı özlemişim tabi birde oyuncaklarımı :))Ankara ya döndükden sonra yabancılama huyum başlamış. Annem dışında kimselere gitmek istemiyorum kimseleri görmek istemiyorum. Özellikle babannemle dedemin seslerini bile duyunca başlıyorum ağlamaya ama ne ağlama annemde babamda susturmayı başaramıyorlar.Bi keresinde dışarı parka çıkardılar susmadım arabada gezdirmeyi denediler yine susmadım en son babam yolun kenarına arabayı park etti beni kucağına alıp gezdirdide biraz sakinleşebildim. O kadar çok ağladım ki öksürmeye sonrası öğürmeye başladım. Annme çok korktu katıldığımı söyleyip doktora götürmek istedide Allah dan babamın kucağında sakinleştim. Ama korkmayın laf aramızda bir tek babannemlere bu kadar şiddetli tepki veriyorum. Diğer insanlara biraz yabancıladıktan sonra alışıp gülücük bile atıyorum :)) Ha birde doktor teyzeye gidince biraz korktum kulağıma bakınca hırslandım tabi. Bu yüzden tartıda net tartılamadım çünkü ağlayarak tepinmekle meşguldüm. Yaklaşık olarak 6.200 gr olarak işlendi takip kartıma.Boyum 63 cm ve baş çevremde 41,5 cm olmuş.Tabi bu değerler yaklaşık 10 gün öncesinin değerleri. Bu arada yarın aşı olmaya gidicez dedemde gelicek bizi o götürücek sonrada annaneme gidicez ve onlarda kalıcaz yaşasın :)))Unutmadan doktorumuz ek gıdaya geçebileceğimi söyledi ama annem biraz daha beklemekten yana ama arada elma armut ve üzüm sularının tatlarına baktırdı ve sanırım en çok armut suyundan hoşlandım.
Şimdilik bizden bu kadar...Hepinizi kocaman öpüyorum...
Not: 1 hafta 1 gün geç yazılmış bir yazı. Ayrıca İpek hanım ağladığı için yazım hataları kontrol edilmemiştir :)))
Not: 1 hafta 1 gün geç yazılmış bir yazı. Ayrıca İpek hanım ağladığı için yazım hataları kontrol edilmemiştir :)))
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)